سرنگون کردن عمدی پرواز PS752
در ۱۸ دی ۱۳۹۸، سپاه پاسداران ایران دو موشک به یک هواپیمای غیرنظامی شلیک کرد و ۱۷۷ نفر را کشت. این سابقهای است از آنچه اتفاق افتاد، آنچه پنهان شد و چگونگی پیگیری عدالت.
آنچه در ۱۸ دی ۱۳۹۸ رخ داد
پرواز ۷۵۲ شرکت هواپیمایی بینالمللی اوکراین، پس از برخاستن از فرودگاه بینالمللی امام خمینی تهران در ۱۸ دی ۱۳۹۸، توسط دو موشک زمین به هوای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ساقط شد. تمامی ۱۷۶ مسافر و خدمه به همراه ۱ جنین متولدنشده کشته شدند و در مجموع ۱۷۷ جان از دست رفت. در میان مسافران، شهروندانی از ایران، کانادا، اوکراین، سوئد، افغانستان و بریتانیا حضور داشتند.
از ۱۶۷ مسافر، ۱۳۸ نفر از طریق اوکراین به سمت کانادا در حرکت بودند، از جمله ۵۵ شهروند کانادایی و ۳۰ نفر دارای اقامت دائم. اکثریت آنها کودکان، دانشجویان دانشگاه، اساتید برجسته و متخصصان نامآشنایی بودند که در تعطیلات کریسمس سفر کرده بودند. این حمله وحشیانه آرزوها و رؤیاهای بسیاری از روحهای جوان را نابود کرد، خانوادههای بیشماری را عمیقاً داغدار کرد و وجدان جهانیان را به لرزه درآورد.
این سرنگونی در اوج تنشهای بیسابقه میان ایران و ایالات متحده رخ داد. همان روز صبح، ایران به پایگاههای نظامی آمریکا در عراق موشک شلیک کرده بود — با این حال مقامات ایرانی فضای هوایی ایران را نبستند و به پروازهای غیرنظامی اجازه دادند به طور عادی انجام شوند.
سه روز انکار و فریب
در سه روز اول پس از سرنگونی، مقامات ایرانی علت سقوط را پنهان کردند و آن را به مشکلات فنی نسبت دادند. وزارت راه و ترابری ایران از اولین مقاماتی بود که این دروغها را مطرح کرد. رئیس سازمان هواپیمایی کشوری ایران تأکید کرد که برخورد موشک «نمیتواند حقیقت باشد».
پس از اینکه نخستوزیر ترودو در ۱۹ دی اعلام کرد پرواز PS752 احتمالاً با موشک ایرانی ساقط شده، سخنگوی دولت ایران این سخنان را «دروغ بزرگ» و «جنگ روانی» علیه ایران نامید. رسانههای دولتی ایران «کارشناسانی» را به تلویزیون آوردند که اعلام میکردند برخورد موشک غیرممکن است.
در ۲۱ دی، سه روز پس از حمله، ایران سرانجام اعتراف کرد که موشکهای سپاه پرواز PS752 را ساقط کردهاند — اما این اقدام عمدانه که به کشتار ۱۷۷ غیرنظامی انجامید را «خطای انسانی» توصیف کرد. این ادعا بهطور گسترده توسط بازرسان، دولتها و نهادهای بینالمللی رد شده است.
مبهمسازی، سرقت و نابودی شواهد
در ساعات اولیه پس از حمله، ایران شروع به تسطیح محل سقوط و پاکسازی ملبهها کرد و مستقیماً قوانین بینالمللی مربوط به تحقیقات کامل و شفاف را نقض نمود. پلیس ضدشورش نیز ظرف چند ساعت برای کنترل خانوادههای داغدار در محل حضور یافت.
خانوادهها بسیار اندک یا هیچیک از اشیاء شخصی عزیزانشان را دریافت نکردند. کارتهای اعتباری، کارتهای شناسایی، گذرنامههای ایرانی و کارتهای پرواز سالم بازگردانده شدند — که نشان میدهد بهطور منظم از کیفپولها خارج شده بودند — اما خود کیفپولها هرگز بازگردانده نشدند. تقریباً تمام جواهرات به سرقت رفت: حلقههای ازدواج، حلقههای نامزدی، مدالها. در بسیاری از موارد، سنگها و فلزات ارزشمند برداشته شدند و ماهها بعد بقایای لهشده بازگردانده شد.
به مدت هفت ماه، ایران از تحویل ضبطکنندههای پرواز به سایر کشورها خودداری کرد — علیرغم مقررات ایکائو که خوانش فوری آنها را الزامی میدانست. ایران ادعا کرد جعبههای سیاه آسیب دیدهاند، چندین بار داستان خود را تغییر داد و اصرار داشت آنها در داخل ایران تجزیهوتحلیل شوند، در حالی که فاقد این ظرفیت بود. در ۲۹ تیر ۱۳۹۹، ایران سرانجام آنها را به فرانسه تحویل داد.
خاموش کردن خانوادهها
خانوادههای قربانیان در ایران با سرکوب سیستماتیک مواجه شدند. ایران قربانیان حمله PS752 را «شهیدانی که برای ایران جان دادند» اعلام کرد — نه قربانیانی که توسط ایران کشته شدند. مقامات سپاه بارها بدون اطلاع قبلی به دیدن خانوادههای داغدار میرفتند، همراه با خبرنگاران و دوربینها برای پیشبرد تبلیغات. خانوادهها مجبور میشدند از مهاجمان برای خدماتشان تشکر کنند.
سپاه پاسداران مراسم خاکسپاری و یادبود را بهدقت زیر نظر گرفت، کنترل آنها را در دست گرفت و خانوادهها را کنار زد. بسیاری از مراسم خاکسپاری زیر حضور سنگین سپاه برگزار شد تا از تبدیل شدن آنها به اعتراضات ضدرژیم جلوگیری شود. برای کسانی که سعی داشتند پیکر عزیزانشان را به وطن بازگردانند، ایران موانع اداری ایجاد کرد و خانوادهها را مجبور کرد اعلام کنند شهروندان دارای دو ملیت خارجی، صرفاً شهروند ایران هستند.
افرادی که اعتراض کردند با تهدید به دستگیری، خشونت فیزیکی و آزار جنسی روبرو شدند. دانشجویان برجستهای که علیه حمله اعتراض کردند به ماهها و سالها زندان محکوم شدند. چندین نفر مجبور به فرار از کشور شدند.
پیگیری پاسخگویی در چندین مرجع
انجمن خانوادههای قربانیان پرواز PS752 به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در کانادا تأسیس شد. اعضای آن نماینده اکثریت قربانیان از سراسر جهان هستند و مأموریت اصلی آن جستجوی عدالت و بررسی حقیقت رویدادهای منجر به حمله است.
در خرداد ۱۳۹۹، کانادا و کشورهای شریک یک اعتراض رسمی تحت کنوانسیون شیکاگو به شورای ایکائو ارائه دادند و به نقض تعهدات ایمنی هوانوردی غیرنظامی توسط ایران اشاره کردند. انجمن همزمان نامه سرگشادهای به رئیس ایکائو فرستاد و از این نهاد جهانی خواست موضع قاطعی اتخاذ کند. ایران مشارکت ماهوی نداشت و این امر در نهایت به ارتقای پرونده به داوری معاهدهای منجر شد.
در ۲۳ شهریور ۱۴۰۱، انجمن یک شکایت کیفری رسمی علیه جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران به دیوان کیفری بینالمللی (ICC) در لاهه ارائه داد و خواستار پاسخگویی کیفری فردی برای کسانی شد که این حمله را دستور دادند و اجرا کردند.
در آذر ۱۴۰۱، کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا رسماً درخواست داوری علیه ایران تحت کنوانسیون مونترال را مطرح کردند. ایران رد کرد و این امر به ارتقای پرونده به عالیترین دادگاه بینالمللی انجامید.
در تیر ۱۴۰۲، هر چهار کشور یک درخواست مشترک در دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ) در لاهه ارائه دادند. همزمان، دادگاه عالی انتاریو پیش از این در سال ۱۴۰۰ حکم داده بود که سرنگونی «اقدام تروریستی» طبق قوانین کانادا محسوب میشود. این مسیرهای موازی — ایکائو، دیوان کیفری بینالمللی، دیوان بینالمللی دادگستری و دادگاههای داخلی — نمایانگر پیگیری بیسابقه پاسخگویی در چندین مرجع برای یک عمل تروریسم هوایی با پشتیبانی دولتی هستند.
گاهشمار رویدادها
شش سال دادخواهی خانوادهها به اصلاح تاریخی ایکائو انجامید
پس از شش سال پیگیری مستمر انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز PS752 با حمایت بینالمللی کانادا، شورای ایکائو اصلاحیه ۲۰ ضمیمه ۱۳ را تصویب کرد. این اصلاحیه تعارض منافع در تحقیقات سوانح هوایی را هدف قرار میدهد و استقلال، شفافیت و اعتبار این تحقیقات را تقویت میکند. وزیر حملونقل کانادا رسماً نقش مهم انجمن در دستیابی به این دستاورد را به رسمیت شناخت. این اصلاحیه از ۲۳ نوامبر ۲۰۲۸ لازمالاجرا میشود.
مرجع: سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو)
ICAOکشورهای آسیبدیده لایحه متقابل خود را در شکایت ایکائو ارائه کردند
کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا لایحه متقابل خود را در پاسخ به شکایت ایران از تصمیم صلاحیتی شورای ایکائو در پرونده کنوانسیون شیکاگو ارائه کردند.
مرجع: دیوان بینالمللی دادگستری، لاهه
فعال — رسیدگی ICAO در جریانچهار کشور به ایرادهای مقدماتی ایران پاسخ دادند
کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا پاسخ کتبی خود را در مخالفت با ایرادهای ایران درباره صلاحیت و قابلیت پذیرش پرونده کنوانسیون مونترال ارائه کردند.
مرجع: دیوان بینالمللی دادگستری، لاهه
ICAOایران از تصمیم صلاحیتی ایکائو به دیوان بینالمللی دادگستری شکایت کرد
ایران با ثبت دادخواستی در دیوان بینالمللی دادگستری، تصمیم شورای ایکائو درباره صلاحیت آن شورا را به چالش کشید. رسیدگی اصلی در ایکائو تا صدور رأی دیوان درباره این شکایت متوقف شد.
مسیر: دیوان بینالمللی دادگستری — شکایت از تصمیم ایکائو
فعال — رسیدگی ICAO در جریانکنار خانوادهها بایستید.
پیگیری عدالت به فشار مستمر بر نهادهای بینالمللی نیاز دارد. صدا و حمایت شما این آرمان را زنده نگه میدارد.
مأموریت انجمن
- 1کشف حقیقت کامل حمله و تصمیمگیری پشت آن
- 2اطمینان از محاکمه همه مجرمان، فرماندهان و برنامهریزان در یک دادگاه بیطرف
- 3اتحاد خانوادههای داغدار و تقویت صدای جمعی آنها در سطح بینالملل
- 4حفظ خاطره ۱۷۷ جانباخته بیگناه برای نسلهای آینده